VERZOEK OM STILTE
En laat me nu met rust.
Doe het maar zonder me.
Ik doe mijn ogen dicht.
Vijf dingen wil ik,
want daar wortel ik in.
Eerst eindeloze liefde.
Twee is het najaar zien.
Ik kan niet leven zonder
bladeren dwarrelend
tot de aarde weergekeerd.
Drie is de felle winter,
de regen die ik liefhad,
de streling van een houtvuur
binnen de kou van wouden.
Het vierde is de volle zomer,
weelde als watermeloen.
Het vijfde zijn je ogen,
Nick, mijn beminde,
ik wil niet slapen zonder
je ogen en niet leven
zonder dat jij me aankijkt:
daar geef ik lente voor,
dat jij me aan blijft zien.
Al wat ik wil is dit,
vrienden - haast niets - haast alles.
Nu kunnen jullie gaan.
Ik heb zoveel geleefd
dat jullie me toch eenmaal
bewust moeten vergeten
en vlakken van de lei
want mijn hart was onstuitbaar.
Maar nu ik stilte vraag,
denk niet dat ik ga sterven:
het is juist andersom:
Want ik blijk te gaan leven.
